Ονομάζομαι Ευαγγελία Ε. Λίτσιου, το email μου είναι evlitsi1@cs.duth.gr και βρίσκομαι στο δεύτερο έτος των σπουδών μου στο τμήμα Πληροφορικής, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, το οποίο στεγάζεται στη πόλη της Καβάλας.
Είμαι ένα βήμα πριν γίνω 20 και τολμώ να πως τα χόμπι μου αλλάζουν συνεχώς καθώς όσο μεγαλώνω βρίσκω νέα πράγματα που με ενθουσιάζουν. Αυτό το καιρό τα ενδιαφέροντά μου είναι τα εξής:
- Πεζοπορία
- Μικρές εκδρομές σε κοντινές πόλεις
- Ατελείωτες βόλτες με φίλους
- Ερασιτεχνική φωτογραφία
- Διάβασμα fuction βιβλίων με ιστορικές αναφορές
- Ενασχόληση με τη ρομποτική τεχνολογία
Ο τόπος που με φιλοξένησε μέχρι την ενηλικίωση μου είναι η Κοζάνη. Πολλοί, ίσως την ακούτε για πρώτη φορά. Δε σας κατηγορώ, καθώς δε φημίζεται για τα τουριστικά της αξιοθέατα. Φημίζεται όμως, για την ορεινή της παράδοσης που πλημμυρίζει από έθιμα, μοναδικά πιάτα αλλά και αστικούς μύθους.
Ας δούμε όμως από αυτό που μάλλον σας ενδιαφέρει περισσότερο, τη Νύμφη της λίμνης του Πολυφύτου. Τη δεκαετία του 1970 με την κατασκευή του φράγματος Πολυφύτου τα νερά του Αλιάκμονα σχημάτισαν την τεχνητή λίμνη που υπάρχει σήμερα στη περιοχή. Πριν γίνει η λίμνη, εκεί υπήρχαν αρκετά χωρία -ένα από τα οποία λεγόταν Νεράιδα- όπου οι κάτοικοι χρειάστηκε να εγκαταλείψουν. Έτσι σταδιακά πολλοί οικισμοί 'πνίγηκαν' από τα νερά της λίμνης. Επειδή, όμως τα παραμύθια δεν αρέσουν μόνο στα παιδία, λέγεται ότι από τότε που η Νεράιδα έγινε ναυάγιο, κάθε βράδυ από τα βάθη της λίμνης ακούγονται καμπάνες από το παλιό καμπαναριό και φωνές που στοιχειώνουν το νέο χωριό που βρίσκεται στο λόφο. Παρά της ιστορίες, όμως, το νέο χωριό της Νεράιδας ψηλά στο λόφο αποτελεί ένα μαγευτικό ανοιξιάτικο προορισμό για να απολαύσετε τον πρωινό καφέ σας ή ένα ποτό στη δύση του ηλίου με θέα το απέραντο γαλάζιο της λίμνης και του ουρανού.
 |
Κι αν θέλετε να πάρετε κάτι μαζί σας προμηθευτείτε από τοπικά μαγαζιά λίγο ακατέργαστο κρόκο (Crocus) Κοζάνης ή αλλιώς το γνωστό σε όλους Σαφράν !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου